يک بار در يکي از دبيرستان هاي تهران هنگام برگذاري امتحانات سال آخر ششم دبيرستان به عنوان موضوع انشا اين مطلب داده شد که ''شجاعت يعني چه؟'' محصلي در قبال اين موضوع فقط نوشته بود : ''شجاعت يعني اين'' و برگه ي خود را سفيد به ممتحن تحويل داده بود و رفته يود ! اما برگه ي آن جوان دست به دست دبيران گشته بود و همه به اتفاق و بدون استثنا به ورقه سفيد او نمره 20 دادند. چه خوب گفته اند که : کم گوي و گزيده گوي چون دُر

شکسپير:غرور بزرگترين نعمتي است که خداوند به مردم ضعيف هديه کرد

مي توان حقيقتي را دوست نداشت، اما نمي توان منكر آن شد. (روسو)

دانستن كافي نيست، بايد به دانسته خود عمل كنيد. (ناپلئون هيل)

دنيا بسيار وسيع است و بر

اي همه جائي هست، سعي كنيم جاي واقعي خود را پيدا كنيم. هر اقدامي اگر بزرگ باشد، ابتدا محال به نظر مي رسد. (كارلايل)

آدمي ساخته افكار خويش است، فردا همان خواهد شد كه امروز مي انديشيده است. (موريس مترلينگ)

چه بگويم سفرت را به چه اشک و به چه آه طرحي از روي تو در پشت غبار و نشستن نرسيدن در راه من تماشا کردم سفرت را که چه دور ماندنم را به چه درد

1نفر، ،، 1جايي،،، 1 وقتي،،، تمام روياهاش،،، لبخنده تو بود،،،،،،،،،،،،پس 1 جايي 1 وقتي با 1 لبخند يادش کن

ميدوني آدما بين الف تا ي قرار دارند. بعضي ها مثل " ب " برات ميميرند، مثل " د " دوستت دارند، مثل " ع " عا شقت ميشوند، مثل " م " منتظر مي مونند تا يه روز مثل " ي " يارت بشن

قاچاق مي‌كنم واژه‌ها را از كويري‌ترين ترانه‌هاي بي‌ تو غريب مي‌گذرم از فلات حرف‌هاي نگفته دره‌هاي خط فاصله كوه‌هاي نقطه‌چين ممنوع‌ترين شعر عاشقانه را براي تو مي‌سرايم

نه مي خوام بين من و بين دلش جنگ بشه نه مي خوام عشقي كه اون نداره كم رنگ بشه من فقط يه چيزي از خـــــدا مي خــــوام واسه يكــــبارم شده دلش برام تنگ بشه

وقتي که من عاشق شدم .... شيطان به نامم سجده کرد ..... ادم زميني تر شد و عالم به ادم سجده کرد ............ ... من بودم و چشمان تو .... نه آتشي و نه گلي ..... چيزي نميدانم از اين ديوانگي و عاشقي

نمي‌دانم چرا همه‌ي آدم‌ها زيستن و رسيدن را بالا رفتن مي‌دانند، يا شايد پيش رفتن! اما من دلم مي‌خواهد فرو بروم. دلم نمي‌خواهد در وهمي آرام و خوشايند پر و بال بگشايم و صعود کنم. نه! هرگز! هرگز! دلم مي‌خواهد در همه چيز حل شوم و فرو روم. مي‌خواهم به اعماق بروم و ببينم. عشق من ديدن و فرو رفتن است

دو نفر که همديگر را خيلي دوست داشتند و يک لحظه نمي توانستند از هم جدا باشند، با خواندن يک جمله معـــروف از هــم جـــدا مي شــوند تا يکديگر رو امتحان کنند و هــر کــدام در انتظار ديگــري..... چون هر دو به صورت اتفاقي به جمله معروف ويليام شکسپير برخورده بودند: « عشقت را رها کن، اگر خودش برگشت، مال تو است و اگر برنگشت از قبل هم مال تو نبوده

خوشبختي را ديروز به حراج گذاشتند حيف من زاده ي امروزم. خدايا جهنمت فرداست پس چرا امروز مي سوزم

زندگي را دور بزن و آن گاه که بر تارک بلند ترين قله ها رسيدي، لبخند خود را نثار تمام سنگريزه هايي کن که پايت را خراشيدند

توزندان قلبت اين قدر زنداني ها رااذيت ميكنم تااينكه من را بندازيم تو

انفرادي قلبت

همه چيز در پايان خوب است. اگر خوب نباشد بدانيد که هنوز به نقطه پايان نرسيده است

تو دنيا هيچي هيچي نداشته باشي مطمئن باش سه چيز هميشه مال تو هست:خداي مهربون، فكراي قشنگ و قلب كوچيك من

هر موقع خواستي از كسي جدا بشي يادت نره بهترين راه اينه كه بهش بگي براي هميشه خدانگهدار، شايد طرف مقابلت ناراحت بشه و قلبش بشكنه ولي بهتر از اينكه منتظر بمونه

زندگي مانندجدولي است که اگر خانه هاي آن راپرکنيدجايزه آن مرگ است

حقيقت تلخ است اما نه به تلخي تنهاييد  تنهايي سخت است اما نه به سختي جدايي

شمع داني به دم مرگ به پروانه چه گفت؟ گفت اي عاشق بيچاره فراموش شوي... سوخت پروانه ولي خوب جوابش را داد گفت طولي نکشد تو نيز خاموش شوي

کنم هردم دعاي، کز دلم بيرون شود مهرش به خود آهسته مي گويم، خدايا بي اثر باشد

در دياري که درآن نيست کسي يار کسي کاش يارب که نيافتد به کسي کار کسي

مهم نيست که قشنگ باشي قشنگ اينه که مهم باشي حتي براي يه نفر

حکايت جالبيست که فراموش شدگان فراموش کنندگان را هرگز فراموش نمي کنند

اي عشق مدد كن كه به سامان برسيم چون مزرعه تشنه به باران برسيم يا من برسم به يار يا يار به من يا هر دو بميريم و به پايان برسيم

زندگي به مرگ گفت : چرا آمدن تو رفتن من است ؟ چرا خنده ي تو گريه ي من است ؟ مرگ حرفي نزد!!! زندگي دوباره گفت : من با آمدنم خنده مي آورم و تو گريه من با بودنم زندگي مي بخشم و تو نيستي مرگ ساکت بود زندگي گفت : رابطه ي من و تو چه احمقانه است !!! زنده کجا ، گور کجا ؟ دخمه کجا ، نور کجا ؟ غصه کجا ، سور کجا ؟ اما مرگ تنها گوش مي داد زندگي فرياد زد : ديوانه ، لااقل بگو چرا محکوم به مرگم ؟؟؟ و مرگ آرام گفت : تا بفهمي که تو و ديوانگي و عشق و حسرت چه بيهوده ايد